Artykuły - Olsztyn Cudzoziemcy

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie ze strony. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.

Jeśli czujesz się wykorzystany/a lub zagrożony/a ze strony sprawców handlu ludźmi masz prawo do pomocy Krajowego Centrum Interwencyjno-Konsultacyjnego dla polskich i cudzoziemskich ofiar handlu ludźmi (KCIK), prowadzonego przez organizację pozarządową. W ramach KCIK otrzymasz bezpłatne konsultacje na temat Twojej sytuacji i przysługujących Ci praw. O swojej sytuacji możesz porozmawiać z pracownikiem KCIK telefonicznie pod numerem telefonu: 22/628 01 20.

KCIK pomoże Ci w zapewnieniu bezpiecznego schronienia i podstawowych potrzeb (odzieży, żywności, środków higienicznych). Jeśli okaże się to potrzebne, zapewni również bezpłatną pomoc specjalistyczną (np. pomoc prawnika, psychologa).

Nie musisz zgłaszać się na Policję lub do Straży Granicznej. ZAWSZE możesz skontaktować się z KCIK i porozmawiać o swojej sytuacji.

Jeśli jednak zdecydujesz się na kontakt z Policją lub Strażą Graniczną i zostaniesz uznany/a za ofiarę handlu ludźmi masz również prawo do pomocy społecznej. W ramach pomocy społecznej możesz otrzymać nocleg, wyżywienie, odzież, obuwie, niezbędne środki higieniczne. Pracownik socjalny pomoże Ci również wystąpić o niewielką pomoc finansową na podstawowe potrzeby (np. leki).

Dotyczy wyłącznie osób, które są małoletnimi (mają mniej niż 18 lat)!

Jeśli masz mniej niż 18 lat, masz prawo do bezpiecznego miejsca i opiekuna, który będzie kontaktował się z Tobą w języku dla Ciebie zrozumiałym. Opiekun będzie na bieżąco informował Cię o Twojej sytuacji i o prawach, jakie Ci przysługują. Jeśli okaże się to konieczne sąd rodzinny wyznaczy dla Ciebie kuratora, który będzie Cię reprezentował i towarzyszył Ci podczas kontaktów z prokuratorem, Policją czy Strażą Graniczną.

Z uwagi na fakt, iż jesteś małoletni możesz w ogóle nie być przesłuchiwany. Jeśli jednak Twoje zeznania okażą się bardzo ważne dla prokuratora, to przesłuchanie Ciebie może odbyć się w przyjaznych dla Ciebie warunkach (np. w tzw. „przyjaznym pokoju”) bezpośrednio przed sędzią z udziałem psychologa i Twojego przedstawiciela. Podczas takiego przesłuchania nie ma podejrzanego, a Twoje zeznania zostaną nagrane i odtworzone na rozprawie sądowej.

Ponadto, jeśli przebywasz na terytorium Polski nielegalnie, możesz skorzystać z „czasu na zastanowienie” (patrz niżej), który w Twoim przypadku trwa 4 miesiące.

 

Dotyczy wyłącznie osób, które NIE SĄ obywatelami Polski!

Ponadto, jeśli jesteś cudzoziemcem zidentyfikowanym jako ofiara handlu ludźmi przez Policję lub Straż Graniczną i przebywasz w Polsce NIELEGALNIE masz także prawo do „czasu na zastanowienie”. „Czas na zastanowienie” to 3 miesiące w trakcie, których przebywasz w Polsce legalnie i możesz zastanowić się czy chcesz współpracować z Policją lub Strażą Graniczną w ściganiu sprawców. W ramach „czasu na zastanowienie” otrzymujesz zaświadczenie potwierdzające domniemanie, że jesteś ofiarą handlu ludźmi. To zaświadczenie wydaje Ci funkcjonariusz Policji lub Straży Granicznej. Dzięki zaświadczeniu przez 3 miesiące przebywasz w Polsce i nie musisz obawiać się wydalenia. Jeśli przebywasz w ośrodku strzeżonym lub areszcie dla cudzoziemców będziesz z niego zwolniony/a.

UWAGA: Zaświadczenie nie uprawnia do przekraczania granic, ani do podjęcia pracy.

W przypadku, gdy nie potrzebujesz „czasu na zastanowienie” i od razu decydujesz się na współpracę z Policją lub Strażą Graniczną lub taką decyzję podejmiesz w trakcie trwania „czasu na zastanowienie”, możesz skorzystać z prawa do legalnego pobytu. Wówczas składasz wniosek do wojewody o zezwolenie na pobyt czasowy dla ofiar handlu ludźmi. Jeśli będziesz potrzebował/a w tej sprawie pomocy, pracownik KCIK może pomóc Ci wypełnić i złożyć wniosek we właściwym urzędzie. Zezwolenie uprawnia Cię m.in. do:

  • legalnego pobytu w Polsce przez co najmniej 6 miesięcy (z możliwością przedłużenia tego okresu),
  • zwolnienia z ośrodka strzeżonego lub aresztu dla cudzoziemców - jeśli w nim przebywasz,
  • pomocy społecznej,
  • pracy w Polsce bez konieczności posiadania zezwolenia na pracę,
  • podjęcia nauki w publicznych szkołach dla dorosłych.

Prawo do zezwolenia na pobyt czasowy dla ofiar handlu ludźmi przysługuje Ci jednak tylko wówczas, gdy spełnisz wszystkie poniższe warunki, tj.:

  • przebywasz na terytorium Polski,
  • współpracujesz z organem ścigania (Policją lub Strażą Graniczną lub prokuraturą),
  • zerwiesz wszelkie kontakty ze sprawcami handlu ludźmi.

Jeśli zostaniesz uznany/a za ofiarę handlu ludźmi przez Policję lub Straż Graniczną i potrzebujesz pomocy masz także prawo do „Programu wsparcia i ochrony ofiary/świadka handlu ludźmi”. Program ten jest realizowany przez organizację pozarządową, która pomoże Ci w Twojej sytuacji. W ramach Programu masz zapewnione: bezpieczny nocleg, niezbędną odzież, żywność, środki higieniczne, wsparcie psychologiczne, pomoc tłumacza, transport, pomoc prawną, a w razie potrzeby również pomoc medyczną.

Z Programu możesz skorzystać pod warunkiem, że:

  • skontaktujesz się z Policją lub Strażą Graniczną i zostaniesz uznany/a za ofiarę handlu ludźmi. Nie musisz jednak od razu składać zeznań ani zgłaszać popełnienie przestępstwa,
  • zobowiążesz się, że nie będziesz z własnej woli kontaktować się ze sprawcami.

Jeśli zgodzisz się na udział w Programie, funkcjonariusz Policji lub Straży Granicznej prześle Twoje zgłoszenie do Programu i skontaktuje Cię z właściwą organizacją pozarządową.

 

Jeśli chcesz wrócić do domu w każdej chwili możesz skorzystać z pomocy Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM). Jako osoba uznana za ofiarę handlu ludźmi przez Policję lub Straż Graniczną masz prawo do pomocy w organizacji dobrowolnego powrotu. IOM zapewni Ci:

  • rzetelne informacje na temat powrotu,
  • potrzebne dokumenty podróży,
  • bezpieczną podróż do domu (lub innego miejsca wskazanego przez Ciebie, w którym masz prawo pobytu). IOM może również zaoferować Ci pomoc po powrocie w Twoim kraju pochodzenia np. udzielając pomocy finansowej na leczenie lub naukę.

Jeśli złożysz zeznania i prokurator przyzna Ci status pokrzywdzonego przestępstwem handlu ludźmi to w ramach prowadzonego śledztwa masz wówczas:

  1. prawo do ukrycia informacji na temat Twojego miejsca zamieszkania przed sprawcami i ich obrońcami. Twój adres zamieszkania będą znali tylko prokurator i sędzia. Jeśli zdecydujesz się skorzystać z tego prawa musisz:

- zgłosić to prokuratorowi,

- złożyć odpowiedni wniosek - w tej sprawie może pomóc Ci organizacja pozarządowa lub prokurator,

- podać inny jawny adres do korespondencji.

  1. prawo do pełnomocnika, który będzie Cię reprezentował i będzie Ci towarzyszył w kontaktach z prokuratorem i sędzią. Pełnomocnik jest ustanawiany bezpłatnie pod warunkiem, że złożysz w tej sprawie wniosek i wskażesz, że sam/a nie możesz go opłacić.
  2. prawo domagania się naprawienia szkody, która została Ci wyrządzona przez sprawców. Jeśli zdecydujesz się skorzystać z tego prawa, poinformuj o tym prokuratora. Prokurator dołączy Twój pozew do akt sprawy i przekaże do sądu. Sąd podejmie decyzję w tej sprawie. Niezależnie od tego możesz także domagać się zabezpieczenia roszczenia, czyli zabezpieczenia części majątku sprawcy na późniejsze wypłacenie Tobie odszkodowania.
  3. prawo do kompensaty (UWAGA: prawo to dotyczy wyłącznie obywateli Polski i innych obywateli Unii Europejskiej) przysługuje Ci wówczas, gdy sprawca poważnie okaleczył Cię lub spowodował, że ciężko i przewlekle chorujesz i tylko wówczas, gdy nie otrzymałeś/aś za to wcześniej żadnej rekompensaty. Jeśli zdecydujesz się skorzystać z tego prawa, pracownik KCIK może skontaktować Cię z prawnikiem, który pomoże Ci w tej sprawie.
  4. prawo do występowania w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Jako oskarżyciel posiłkowy możesz uczestniczyć w każdej rozprawie sądowej, składać wnioski dowodowe (np. domagać się, aby przesłuchano wskazaną przez Ciebie osobę), zadawać pytania osobom, które są przesłuchiwane, odwoływać się od decyzji sądu (zgodnie z udzielonym przez sąd pouczeniem). Jeśli zdecydujesz się na występowanie w charakterze oskarżyciela posiłkowego poinformuj o tym prokuratora.
  5. prawo do złożenia zeznań pod nieobecność oskarżonego, jeśli boisz się jego obecności. Jeśli chcesz skorzystać z tego prawa, poinformuj o tym jak najszybciej prokuratora. Konieczne jest złożenie w tej sprawie odpowiedniego wniosku i wskazanie dlaczego nie możesz zeznawać w obecności oskarżonego.

Jako pokrzywdzony/a masz również obowiązki. Do najważniejszych należą:

  1. pojawianie się na każde wezwanie Policji lub Straży Granicznej, prokuratora lub sądu,
  2. mówienie prawdy i niezatajanie prawdy,
  3. wskazanie prokuratorowi i sądowi aktualnego adresu do korespondencji,
  4. współpracowanie z prokuratorem np. poprzez przekazanie swoich odcisków palców czy sfotografowanie Cię (ale tylko wówczas, gdy prokurator lub sąd uzna to za niezbędny materiał dowodowy).

Źródło: https://handelludzmi.eu/hl/o-handlu-ludzmi/informacje-dla-ofiar/6671,Prawa-ofiar-handlu-ludzmi.html

Krajowe Centrum Interwencyjno-Konsultacyjne dla Ofiar Handlu Ludźmi

http://www.kcik.pl/

Ulotka po rosyjsku

Ulotka po rumuńsku

Ulotka po wietnamsku

Ulotka po ukrainsku

Ulotka po angielsku

Ulotka po bułgarsku

Ulotka po chinsku

 

Nielegalny pobyt


Nielegalny pobyt – pobyt niezgodny z przepisami dotyczącymi warunków wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polski i ich pobytu na tym terytorium. Nielegalny pobyt na terytorium RP ma miejsce w szczególności w sytuacji gdy cudzoziemiec:

  • nie posiada ważnej wizy lub innego ważnego dokumentu uprawniającego go do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i pobytu na nim,
  • nie opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po wykorzystaniu dopuszczalnego okresu pobytu,
  • nielegalnie przekroczył lub usiłował nielegalnie przekroczyć granicę,
  • nielegalnie wykonuje lub wykonywał pracę,
  • podjął działalność gospodarczą niezgodnie z obowiązującymi przepisami,
  • nie posiada wystarczających środków finansowych do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • został zastrzeżony do celów odmowy wjazdu w SIS lub krajowym wykazie.

Zobowiązanie do powrotu


W przypadku nielegalnego pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wszczynane jest postępowanie administracyjne w sprawie zobowiązania go do powrotu.
Postępowanie w sprawie zobowiązania do powrotu wszczyna i prowadzi komendant placówki Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej.


Powrót dobrowolny


W decyzji o zobowiązaniu do powrotu może zostać określony termin dobrowolnego powrotu, który wynosi od 15 do 30 dni i liczony jest od dnia doręczenia decyzji. W przypadku wydania tego rodzaju decyzji cudzoziemiec ma obowiązek opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie w niej wskazanym (wyjazd do innego państwa członkowskiego UE/państwa obszaru Schengen nie jest wykonaniem tej decyzji).
Cudzoziemiec, któremu w decyzji określono termin dobrowolnego powrotu ma możliwość skorzystania z pomocy w dobrowolnym powrocie. Sfinansowanie takiej pomocy może zostać zapewnione przez Komendanta Głównego Straży Granicznej i może obejmować w szczególności pokrycie kosztów podróży, opłat administracyjnych związanych z uzyskaniem dokumentu podróży oraz niezbędnych wiz i zezwoleń, kosztów wyżywienia w podróży jak też kosztów opieki medycznej.


Powrót przymusowy


Termin dobrowolnego powrotu nie zostanie określony w decyzji, gdy organ prowadzący postępowanie uzna, że istnieje prawdopodobieństwo ucieczki, lub że wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Decyzja, w której nie określono terminu dobrowolnego powrotu jest wykonywana przymusowo.
Przymusowe wykonanie decyzji będzie mogło nastąpić także wtedy, gdy po wydaniu decyzji, w której został określony termin dobrowolnego powrotu:

  • zaistnieje prawdopodobieństwo ucieczki cudzoziemca,
  • dalszy pobyt cudzoziemca zostanie uznany za zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa,
  • cudzoziemiec nie dopełnieni obowiązku opuszczenia terytorium RP w terminie wskazanym w decyzji.

Jeżeli decyzja o zobowiązaniu do powrotu zostanie wykonana przymusowo, cudzoziemiec będzie zobowiązany do pokrycia kosztów jej wykonania. Wysokość tych kosztów zostanie ustalona w drodze decyzji administracyjnej. Jeżeli koszty te ulegną zmianie decyzja w tej sprawie będzie mogła zostać zmieniona.

Kosztami wydalenia będzie mogła zostać także obciążona, w zależności od okoliczności, które były podstawą wydania decyzji o zobowiązaniu do powrotu:

  1. osoba zapraszająca,
  2. podmiot powierzający wykonywanie pracy lub pełnienie określonej funkcji,
  3. jednostka naukowa, która przyjęła cudzoziemca w celu realizacji projektu badawczego.

Przymusowe wykonanie decyzji o zobowiązaniu do powrotu co do zasady skutkuje wpisem danych cudzoziemca do SIS dla celów odmowy wjazdu. Tym samym zakaz wjazdu, którym jest objęty cudzoziemiec dotyczy wówczas nie tylko terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale także pozostałych państw obszaru Schengen.


Zatrzymanie


W przypadku wszczęcia postępowania o zobowiązanie do powrotu cudzoziemiec może zostać zatrzymany na okres nie dłuższy niż 48 godzin. Jednakże jeżeli organ, który dokonał zatrzymania zdecyduje się skierować wniosek do sądu o umieszczenie cudzoziemca w strzeżonym ośrodku lub o zastosowanie wobec niego aresztu dla cudzoziemców, okres zatrzymania może zostać przedłużony na okres nie dłuższy niż 24 godziny.

Środki zabezpieczające wykonanie decyzji


Jeżeli w wydanej decyzji o zobowiązaniu do powrotu nie został określony termin dobrowolnego powrotu lub z okoliczności sprawy wynika, że taka decyzja zostanie wydana organ Straży Granicznej może nie kierować do sądu wniosku o umieszczenie w strzeżonym ośrodku, lub o zastosowanie wobec cudzoziemca aresztu dla cudzoziemców i zamiast tego zobowiązać cudzoziemca w drodze postanowienia – do czasu wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu – do:

  1. zgłaszania się w określonych odstępach czasu do wskazanego organu Straży Granicznej,
  2. wpłaty zabezpieczenia pieniężnego w określonej wysokości,
  3. przekazania dokumentu podróży do depozytu,
  4. zamieszkiwania w wyznaczonym miejscu.

Jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że cudzoziemiec nie będzie się wywiązywał z powyższych obowiązków lubw przypadku jeżeli się z nich nie wywiązuje, będzie mógł zostać umieszczony w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców. Decyzję w tej sprawie podejmie po wysłuchaniu cudzoziemca sąd.
Zasadniczo okres pobytu w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców wynosi nie dłużej niż 3 miesiące. Okres ten może być przedłużany na czas określony (każdorazowo na okres nie dłuższy niż 3 miesiące) w przypadku gdy okres wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu ulegnie przedłużeniu oraz gdy cudzoziemiec, któremu taką decyzję wydano nie współpracuje z organem Straży Granicznej w zakresie jej wykonania.
Maksymalny okres pobytu w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców wynosi co do zasady 12 miesięcy. Niemniej jednak okres ten może zostać przedłużony o kolejne 6 miesięcy w przypadku złożenia podczas pobytu w strzeżonym ośrodku lub areszcie wniosku o nadanie statusu uchodźcy, a także w przypadku skierowania do sądu skargi na decyzję ostateczną o zobowiązaniu do powrotu, wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania.

Przedłużenie terminu dobrowolnego powrotu


Określany w decyzji termin dobrowolnego powrotu może zostać przedłużony, jeżeli  cudzoziemiec jest obowiązany do osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej, jego obecności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga interes państwa, wyjątkowa sytuacja osobista, wynikająca w szczególności z długości pobytu cudzoziemca na tym terytorium, z łączących go więzi o charakterze rodzinnym i społecznym, lub z potrzeby kontynuowania nauki przez jego małoletnie dziecko.
Z powodu powyższych okoliczności termin dobrowolnego powrotu może zostać na wniosek cudzoziemca przedłużony jednorazowo także już po wydaniu decyzji o zobowiązaniu do powrotu.
Termin dobrowolnego powrotu po przedłużeniu nie może być dłuższy niż 1 rok.
W przypadku przedłużenia terminu dobrowolnego powrotu  do czasu wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej  cudzoziemiec może być zobowiązany do:

  1. zgłaszania się w określonych odstępach czasu do wskazanego organu Straży Granicznej,
  2. wpłaty zabezpieczenia pieniężnego w określonej wysokości, do czasu okazania biletu na podróż powrotną,
  3. przekazania dokumentu podróży do depozytu, do czasu okazania biletu na podróż powrotną,
  4. zamieszkiwania w wyznaczonym miejscu.

Zakaz wjazdu


W wydanej cudzoziemcowi decyzji o zobowiązaniu do powrotu zostanie orzeczony zakaz ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen. Okres ten wynosi od 6 miesięcy do 5 lat, w zależności od okoliczności, które były podstawą wydania decyzji.


Cofnięcie zakazu wjazdu


Zakaz wjazdu może zostać cofnięty na wniosek cudzoziemca, jeżeli cudzoziemiec wykaże, że:

  1. wykonał obowiązki wynikające z otrzymanej decyzji,
  2. jego ponowny wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innych państw obszaru Schengen ma nastąpić ze względu na uzasadnione okoliczności, zwłaszcza ze względów humanitarnych,
  3. cudzoziemcowi została przyznana pomoc w dobrowolnym powrocie.

Organ, rozpatrując wniosek o cofnięcie zakazu ponownego wjazdu uwzględnia, w szczególności:

  1. okoliczności, w jakich cudzoziemcowi została wydana decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu;
  2. okoliczności, ze względu na które ma nastąpić ponowny wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innych państw obszaru Schengen.

Zakazu ponownego wjazdu nie cofa się, gdy:

  1. wjazd lub pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może stanowić zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub naruszyć interes Rzeczypospolitej Polskiej lub
  2. cudzoziemiec nie uiścił należności z tytułu kosztów związanych z wydaniem i wykonaniem decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, które był obowiązany ponieść, lub
  3. został on orzeczony po wydaniu cudzoziemcowi decyzji o cofnięciu zakazu ponownego wjazdu i od wydania tej decyzji nie upłynęły 2 lata, lub
  4. nie upłynęła jeszcze połowa okresu, na jaki został orzeczony.

Inne skutki wydania decyzji


W dniu, w którym wydana decyzja o zobowiązaniu do powrotu stanie się ostateczna, z mocy prawa nastąpi unieważnienie wizy krajowej, wygaśnięcie posiadanego zezwolenia na pobyt czasowy oraz zezwolenia na pracę.
Jeżeli decyzja o zobowiązaniu do powrotu została wydana w związku z naruszeniem zasad pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego, w dniu w którym decyzja ta stanie się ostateczna z mocy prawa nastąpi unieważnienie posiadanego zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego.

Najważniejsze prawa cudzoziemca w postępowaniu o zobowiązanie do powrotu
Podczas postępowania o zobowiązanie do powrotu cudzoziemiec posiada w szczególności prawo do:

  • wniesienia odwołania od decyzji o zobowiązaniu do powrotu wydanej przez komendanta placówki SG lub komendanta oddziału SG do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji;
  • złożenia wniosku o przedłużenie terminu dobrowolnego opuszczenia terytorium RP,
  • korzystania z pomocy tłumacza,
  • wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji,
  • działania przez pełnomocnika,
  • złożenia wniosku o status uchodźcy.

 
Odpowiedzialność karna

Nielegalny pobyt pociąga za sobą także odpowiedzialność cudzoziemca na gruncie prawa wykroczeń.
Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie posiadając do tego tytułu prawnego podlega karze grzywny. Tej samej karze podlega cudzoziemiec, który na żądanie uprawnionych organów nie okazuje dokumentów uprawniających go do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, środków finansowych, lub dokumentów potwierdzających możliwość ich uzyskania.
Odpowiedzialność na gruncie prawa wykroczeń w postaci kary grzywny grozi także cudzoziemcowi, który nie wywiązuje się z obowiązków nałożonych na niego podczas postępowania o zobowiązanie cudzoziemca do powrotu tj:

  • nie wykonuje obowiązku opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie wyznaczonym w decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu lub w decyzji o przedłużeniu terminu dobrowolnego powrotu,
  • nie wykonuje obowiązku zgłaszania się w określonych odstępach czasu do organu wskazanego w decyzji o przedłużeniu terminu dobrowolnego powrotu,
  • opuszcza miejsce zamieszkania wyznaczone mu w decyzji o przedłużeniu terminu dobrowolnego powrotu.

Źródło informacji:

https://www.strazgraniczna.pl/pl/cudzoziemcy/konsekwencje-nielegalne/741,Konsekwencje-nielegalnego-pobytu-na-terytorium-RP.html

Ważne: Jeśli doświadczasz przemocy, dla swojego bezpieczeństwa oraz bezpieczeństwa pozostałych domowników podejmij następujące czynności